Yazar,
önceki kitaplarında sıklıkla öykülerinin merkezine aldığı çocukluk olgusuna Eski Bir Gramofon’da daha az başvursa
da, yoksulluk, hastalık, ölüm ve aşk gibi temaları bu kitabında da işlemeye
devam ediyor. Bir çeşit otobiyografik anlatıyı çağrıştıran öykülerinde yazar,
kimi zaman birbirini takip eden, kimi zaman iç içe geçen gerçek
yaşamöykülerinden okuyuculara çarpıcı kesitler sunarken; renkleri, kokuları ve
insan ilişkileriyle bir dönemin toplumsal panoramasını da çiziyor.
KUŞLARIN GÖÇÜNDEN YILDIZLI GECELERE
Nursen
Demir’in önceki öykü kitapları Gelincik
Çeşmesi ve Önce Kuşlar Gitti’deki
öyküler, ağırlıklı olarak, ben-anlatıcı ağzıyla bir çocuğun gözünden
aktarılıyor. 1960’lı yılların ortalarında, bir Anadolu kentine bağlı küçük bir
ilçede geçen olaylar, küçük anlatıcının ve çevresindeki insanların bir yandan acı
ve yoksulluk dolu hikâyelerine odaklanıyor, bir yandan samimi komşuluk
ilişkilerini, gülümseten anları, keyifli zamanları işaret ediyor.
Dağın eteklerine kurulu ilçede kışın geçirilen zor günler, yaz tatilinin başlamasıyla birlikte yerini bağ evlerinin serin yaz gecelerine bırakıyor: Kırlangıç, leylek ve turnaların göçü; derenin şırıltısına karışan keklik, bülbül, karga ve kurbağa sesleri; kırlar, çiçekler, arılar, kelebekler; taze domates ve salatalıkla yapılan kahvaltılar ve açık havada yıldızların altında uyunan geceler...
